Kierunki studiów - opisy, standardy, kwalifikacje, program, praktyki

kierunek studiów
poziom kształcenia

Turystyka i rekreacja - studia I stopnia

kierunek studiów: Turystyka i rekreacja
poziom kształcenia: Studia I stopnia

I. WYMAGANIA OGÓLNE
Studia licencjackie trwają nie krócej niż 6 semestrów. Liczba godzin zajęć nie powinna być mniejsza niż 1900. Liczba punktów ECTS (European Credit Transfer System) nie powinna być mniejsza niż 180.
Studia inżynierskie trwają nie krócej niż 7 semestrów. Liczba godzin zajęć nie powinna być mniejsza niż 2200. Liczba punktów ECTS nie powinna być mniejsza niż 210.

II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA

Absolwent powinien posiadać wiedzę ogólną z zakresu nauk przyrodniczych, społecznych i ekonomicznych oraz rolniczych – po ukończeniu studiów inżynierskich. Powinien być zaznajomiony z problematyką organizacyjno-prawną oraz geograficzną. Powinien być przygotowany do podejmowania działalności w zakresie turystyki i rekreacji. Absolwent powinien posiadać umiejętności: organizowania pracy oraz podejmowania przedsięwzięć w sferze turystyki i rekreacji; przygotowywania oferty turystycznej i rekreacyjnej dla różnych grup odbiorców oraz nawiązywania kontaktów i komunikowania się w co najmniej jednym języku obcym.

Absolwent powinien być przygotowany do prowadzenia własnej działalności gospodarczej (w tym o charakterze rolniczym – po ukończeniu studiów inżynierskich) i do pracy w: biurach podróży; hotelach; ośrodkach wypoczynkowych, sportowych i rekreacyjnych; centrach rekreacji i odnowy biologicznej; gospodarstwach agroturystycznych i ośrodkach doradztwa rolniczego; administracji rządowej i samorządowej; organizacjach społecznych, fundacjach i stowarzyszeniach oraz szkolnictwie – po ukończeniu specjalności nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela). Absolwent powinien znać język obcy na poziomie biegłości B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy oraz umieć posługiwać się językiem specjalistycznym umożliwiającym porozumiewanie się w działalności zawodowej. Absolwent powinien być przygotowany do podjęcia studiów drugiego stopnia.

III. RAMOWE TREŚCI KSZTAŁCENIA    

III.1 GRUPY TREŚCI KSZTAŁCENIA, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘĆ ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS

godziny

ECTS

A. GRUPA TREŚCI PODSTAWOWYCH

270

33

B. GRUPA TREŚCI KIERUNKOWYCH

330

41

Razem

600

74

III.2 SKŁADNIKI TREŚCI KSZTAŁCENIA W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘĆ ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA LICZBA PUNKTÓW ECTS

godziny

ECTS

A. GRUPA TREŚCI PODSTAWOWYCH

270

33

Treści kształcenia w zakresie:

1. Historii architektury i sztuki

45

2. Fizjologii człowieka

30

3. Psychologii

30

4. Ekologii i ochrony środowiska

45

5. Prawa

30

6. Ekonomii

45

7. Zarządzania

45

B. GRUPA TREŚCI KIERUNKOWYCH

330

41

Treści kształcenia w zakresie:

1. Podstaw turystki

2. Podstaw rekreacji

3. Geografii turystycznej

4. Krajoznawstwa

5. Obsługi ruchu turystycznego

6. Ekonomiki turystyki i rekreacji

7. Hotelarstwa

8. Pedagogiki czasu wolnego

 

9. Kształtowania środowiska i ochrony przyrody

10. Produkcji roślinnej i zwierzęcej

11. Jakości surowców i produktów spożywczych

12. Żywienia człowieka

III.3 WYSZCZEGÓLNIENIE TREŚCI I EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

A. GRUPA TREŚCI PODSTAWOWYCH

1. Kształcenie w zakresie historii architektury i sztuki

Treści kształcenia: Chronologia architektury europejskiej. Wielkie cywilizacje starożytności – Grecja, Imperium Rzymskie, Bizancjum. Okres przejściowy w architekturze europejskiej – V–X wiek. Architektura wczesnego i dojrzałego średniowiecza – romantyzm i gotyk w Europie. Odrodzenie i jego terytorialno-kulturowe zróżnicowanie. Barok w Europie. Architektura klasycyzmu i romantyzmu. Eklektyzm i architektura przełomu XIX i XX wieku. Reakcja na eklektyzm – recesja, ekspresjonizm, modernizm. Architektura postmodernizmu. Elementy malarstwa i rzeźby – od epoki klasycznej do współczesności.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: rozpoznawania głównych nurtów w architekturze i sztuce; identyfikowania najważniejszych twórców i ich dzieł.

2. Kształcenie w zakresie fizjologii człowieka

Treści kształcenia: Rola ośrodkowego układu nerwowego w regulacji czynności poszczególnych narządów organizmu. Budowa i funkcje mięśni. Krew – skład, właściwości, rola. Czynność układu krążenia. Budowa i czynności układu oddechowego. Klasyfikacja wysiłków fizycznych. Procesy energetyczne i zmiany fizjologiczne podczas wysiłków fizycznych. Reakcje na wysiłek fizyczny osób w różnym wieku. Zmęczenie – rodzaje, lokalizacja, objawy. Skutki bezczynności ruchowej. Przystosowanie ustroju do zmieniających się warunków środowiska.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: rozumienia procesów fizjologicznych zachodzących w organizmie człowieka w czasie pracy i wypoczynku.

3. Kształcenie w zakresie psychologii

Treści kształcenia: Cele i zadania psychologii. Zachowanie człowieka i jego determinanty. Potrzeby ludzkie. Motywacja. Emocje i ich źródła. Postawy i ich komponenty. Współczesne koncepcje osobowości. Zainteresowania. Procesy poznawcze. Nabywanie umiejętności. Człowiek w sytuacji trudnej. Stres. Poznawanie i ocenianie ludzi. Wpływ społeczny. Komunikowanie się ludzi. Negocjacje.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: rozumienia psychicznych mechanizmów czynności ludzkich.

4. Kształcenie w zakresie ekologii i ochrony środowiska

Treści kształcenia: Zakres zainteresowań ekologii. Związki ekologii z turystyką. Abiotyczne środowisko życia – wszechświat, początki Ziemi, atmosfera, klimat, temperatura, promieniowanie, woda, gleba, zasoby naturalne Ziemi, klimat. Rola asymilacji i dysymilacji. Termodynamika w opisie funkcjonowania przyrody. Autekologia i synekologia. Ekosystemy – funkcjonowanie, typy. Biomy. Dynamika biocenoz. Ekologia populacji. Konkurencja, drapieżnictwo, pasożytnictwo, mutualizm. Rolnictwo i ekologia, ekologia człowieka, ekologia krajobrazu, ekologia miast, ekologia turystyki. Ekologia a ochrona środowiska. Historia ochrony środowiska. Ochrona powietrza, wód i gleb. Degradacja gleb – ich rekultywacja. Odpady i ścieki w środowisku. Zagrożenia hałasem, wibracjami i promieniowaniem. Środowisko a zdrowie człowieka. Organizacja ochrony środowiska w Polsce. Międzynarodowy charakter ochrony środowiska. Prawne i społeczne aspekty ochrony środowiska.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: rozumienia relacji między organizmami żywymi a środowiskiem; rozumienia oddziaływania człowieka podróżującego na środowisko; organizowania turystyki i rekreacji w sposób niezagrażający środowisku przyrodniczemu; wdrażania zasad rozwoju zrównoważonego w turystyce i rekreacji.

5. Kształcenie w zakresie prawa

Treści kształcenia: Podstawy i zasady stosowania prawa. Elementy prawa i postępowania administracyjnego. Obowiązki administracyjne związane z: podróżowaniem, podejmowaniem działalności gospodarczej w turystyce i rekreacji oraz zapewnieniem bezpieczeństwa uczestnikom turystyki i rekreacji. Podstawy prawa cywilnego i postępowania cywilnego. Umowy o świadczenie usług turystycznych i rekreacyjnych. Odpowiedzialność kontraktowa i deliktowa organizatorów turystyki i rekreacji. Ochrona konsumenta usług turystycznych i rekreacyjnych.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: stosowania prawa w działalności turystycznej i rekreacyjnej.

6. Ekonomii

Treści kształcenia: Podstawowe kategorie i prawa ekonomii. Gospodarka rynkowa. Struktury rynkowe. Struktura podmiotowa rynku – przedsiębiorstwo, konsument, państwo. Struktura przedmiotowa rynku – popyt, podaż, cena. Zasady funkcjonowania przedsiębiorstw. Wzrost gospodarczy. Dochód narodowy. Inflacja. Rynek pracy. Budżet państwa. System bankowy. Bank centralny i polityka monetarna. Pieniądz. System gospodarczy Unii Europejskiej. Handel międzynarodowy. Gospodarka globalna.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: rozumienia mechanizmów gospodarczych w obszarze makro- i mikroekonomii; rozpoznawania zasad funkcjonowania podmiotów rynkowych; oceny zjawisk gospodarczych na podstawie wskaźników ekonomicznych.

7. Zarządzania

Treści kształcenia: Rozwój nauk o zarządzaniu. Zarządzanie a administrowanie i kierowanie. Kwalifikacje i funkcje kierownicze. Style i techniki zarządzania. Planowanie działalności przedsiębiorstw lub instytucji. Organizowanie i koordynowanie funkcjonowania podmiotów. Zasady tworzenia i rodzaje struktur organizacyjnych. Systemy motywacyjne. Kontrola działalności operacyjnej. Wizja, misja i strategia przedsiębiorstwa lub organizacji. Zarządzanie strategiczne.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: rozumienia i stosowania wiedzy z obszaru zarządzania i kierowania przedsiębiorstwami, instytucjami lub organizacjami.

B. GRUPA TREŚCI KIERUNKOWYCH

1. Kształcenie w zakresie turystyki

Treści kształcenia: Zarys dziejów turystyki. Klasyfikacja zjawisk turystycznych. Typologia turystów. Uwarunkowania rozwoju turystyki. Charakterystyka podstawowych form ruchu turystycznego. Krajowy i zagraniczny ruch turystyczny. Struktura aktywności turystycznej ludności. Wpływ turystyki na człowieka oraz środowisko naturalne, społeczno-kulturowe i gospodarcze. Eufunkcje i dysfunkcje turystyki. Organizacja turystyki w Polsce i za granicą. Metody stosowane w badaniach zagadnień turystycznych.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: rozumienia problemów współczesnej turystyki; rozpoznawania zjawisk występujących we współczesnej turystyce; identyfikowania uwarunkowań rozwoju turystyki.

2. Kształcenie w zakresie rekreacji

Treści kształcenia: Podstawowe pojęcia z zakresu rekreacji. Zarys dziejów rekreacji. Czynniki i bariery rozwoju rekreacji. Aktywność rekreacyjna różnych grup społecznych. Organizacja rekreacji w Polsce i wybranych krajach. Klasyfikacja i analiza form rekreacji. Istota rekreacji fizycznej – jej funkcje i znaczenie w różnych okresach życia człowieka. Praca zawodowa a rekreacja. Rola rekreacji fizycznej w promocji zdrowia i profilaktyce chorób cywilizacyjnych.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: analizy procesów dokonujących się w obszarze rekreacji i w rozwoju rekreacji; oceny skutków uczestniczenia w rekreacji.

3. Kształcenie w zakresie geografii turystycznej

Treści kształcenia: Geografia turystyczna w strukturze nauk geograficznych – jej związki z innymi obszarami wiedzy. Metody oceny atrakcyjności środowiska przyrodniczego i antropogenicznego dla potrzeb turystyki. Elementy kartografii turystycznej. Przestrzeń turystyczna i osadnictwo turystyczne. Geografia w badaniach nad turystyką. Regiony turystyczne w Polsce i na świecie.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: oceny przydatności przestrzeni geograficznej dla potrzeb turystyki; wykorzystywania opracowań kartograficznych w turystyce; wykorzystywania wiedzy geograficznej w tworzeniu produktu turystycznego.

4. Kształcenie w zakresie krajoznawstwa

Treści kształcenia: Rozwój aktywności i działalności krajoznawczej. Rola krajoznawstwa we współczesnym społeczeństwie. Związki krajoznawstwa z turystyką. Formy i kierunki rozwoju krajoznawstwa. Krajoznawstwo turystyczne. Regionalizm krajoznawczy. Metody i środki popularyzacji krajoznawstwa i wiedzy krajoznawczej. Kształtowanie potrzeb i zainteresowań krajoznawczych. Czynniki determinujące percepcję wiedzy krajoznawczej. Inwentaryzacja krajoznawcza. Organizacja i programowanie krajoznawstwa turystycznego. Dobór treści krajoznawczych dla różnych rodzajów turystyki. Walory krajoznawcze regionów Polski – rola w programowaniu turystyki. Interpretacja dziedzictwa. Interpretacja dziedzictwa na szlaku tematycznym. Popularne szlaki i trasy turystyczne przedstawiające dorobek kulturowy Polski. Zasady prowadzenia imprez turystycznych przez pilotów wycieczek i przewodników.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: korzystania z wiedzy krajoznawczej w przygotowywaniu produktów turystycznych; wykorzystywania wiedzy z zakresu krajoznawstwa w turystyce i rekreacji.

5. Kształcenie w zakresie obsługi ruchu turystycznego

Treści kształcenia: Czynniki i kierunki rozwoju ruchu turystycznego. Indywidualne determinanty wyjazdów turystycznych. Rodzaje i formy obsługi ruchu turystycznego na poszczególnych etapach podróży. Prawne aspekty obsługi ruchu turystycznego. Imprezy turystyczne – ich rodzaje. Organizacja i realizacja imprez turystycznych. Kalkulacja i rozliczanie imprez. Rodzaje dokumentów w obsłudze ruchu turystycznego. Usługa pośrednictwa. Zasady i sposoby przekazywania informacji turystycznej. Pilotaż i przewodnictwo turystyczne. Praca z grupą turystyczną. Znaczenie transportu w realizacji imprezy turystycznej. Obsługa turystów w obiektach bazy noclegowej i żywieniowej. Stosowanie nowoczesnych technik informatycznych w obsłudze ruchu turystycznego. Przygotowanie pracowników obsługujących ruch turystyczny. Kultura obsługi i etyka zawodowa. Wykorzystanie logistyki w obsłudze ruchu turystycznego. Jakość obsługi ruchu turystycznego.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: organizowania ruchu turystycznego; organizowania i realizowania imprez turystycznych różnego typu; obsługiwania turystów na poszczególnych etapach podróży turystycznej.

6. Kształcenie w zakresie ekonomiki turystyki i rekreacji

Treści kształcenia: Przedmiotowa i podmiotowa struktura turystyki jako elementu gospodarki w układzie rodzajowym, branżowym i funkcjonalnym. Rachunek satelitarny w turystyce – doświadczenia krajowe i międzynarodowe. Efekty społeczne i ekonomiczne turystyki w skali międzynarodowej, krajowej, regionalnej i lokalnej. Dobra, towary i usługi jako podstawowe kategorie ekonomiczne konsumpcji turystycznej. Konsumpcja zrównoważona – determinanty. Rynek turystyczny jako obszar alokacji i dystrybucji dóbr i usług turystycznych. Efektywność ekonomiczna i społeczna usług turystycznych i rekreacyjnych. Rola turystyki i rekreacji w rozwoju regionalnym i lokalnym. Inwestycje w turystyce i rekreacji. Biznes plan przedsięwzięć w turystyce i rekreacji. Kompleksowe, zintegrowane podejście do turystyki na szczeblu regionalnym i lokalnym. Rola społeczności lokalnych w zrównoważonym rozwoju turystyki. Turystyka i rekreacja w kontekście wzrostu gospodarczego, wzrostu zatrudnienia, tworzenia nowych zawodów oraz wdrażania innowacyjnych technik i technologii do gospodarki, środowiska i komunikacji społecznej.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: rozumienia roli turystyki w zrównoważonym rozwoju kraju; rozpoznawania mierzalnych i niemierzalnych efektów rozwoju turystyki; dostrzegania prorozwojowego i proinnowacyjnego oddziaływania turystyki na gospodarkę, środowisko i społeczność lokalną.

7. Kształcenie w zakresie hotelarstwa

Treści kształcenia: Podstawowe pojęcia z zakresu hotelarstwa. Historia rozwoju hotelarstwa na świecie. Rozwój hotelarstwa w Polsce. Sławni hotelarze i sławne hotele świata. Charakterystyka rodzajowa obiektów hotelarskich. Kategoryzacja obiektów hotelarskich. Podział i charakterystyka usług hotelarskich. Nowe tendencje w rozwoju hotelarstwa – na świecie i w Polsce. Struktury organizacyjno-funkcjonalne w hotelarstwie – systemy, łańcuchy hotelowe, grupy markowe. Standardy jakości w hotelarstwie. Globalny łańcuch wartości w hotelarstwie a nowe techniki i technologie. Organizacje hotelarskie w Polsce i na świecie – stan i obszary współpracy.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: identyfikowania znaczenia hotelarstwa dla rozwoju turystyki; klasyfikowania i charakteryzowania obiektów i usług hotelarskich; dostrzegania znaczenia hotelarstwa na rynku turystycznym.

8. Kształcenie w zakresie pedagogiki czasu wolnego

Treści kształcenia: Znaczenie wychowawcze, zdrowotne i kulturotwórcze czasu wolnego. Wychowanie i przygotowanie do czasu wolnego i rekreacji – naturalne i instytucjonalne środowiska wychowawcze. Zasady organizacji i prowadzenia zajęć kulturalno-rozrywkowych i sportowo-rekreacyjnych w czasie wolnym. Zapobieganie przejawom niewłaściwego spędzania czasu wolnego.

Efekty kształcenia umiejętności i kompetencje: formułowania celów oraz doboru metod wychowywania i przygotowywania do racjonalnego spędzania czasu wolnego.

9. Kształcenie w zakresie kształtowania środowiska i ochrony przyrody

Treści kształcenia: Kształtowanie środowiska przyrodniczego w makro- i mikroregionach. Geneza, typologia i uwarunkowania kształtowania zasobów środowiskowych. Przyrodnicze skutki degradacji wód i gleby. Różnorodność biologiczna i krajobrazowa jako główny cel ochrony. Regulacje prawne dotyczące ochrony przyrody – ustawa o ochronie przyrody, konwencje międzynarodowe, dyrektywy Unii Europejskiej. Struktura organizacyjna służb ochrony przyrody w Polsce. Metody ochrony przyrody. Zagrożenie fauny i flory. Czerwone listy i księgi. Ochrona gatunkowa. Ochrona siedlisk. Strategia ochrony przyrody Unii Europejskiej. Paneuropejska Strategia Ochrony Różnorodności Biologicznej.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: oceny środowiska i waloryzacji jego zasobów; kształtowania świadomości społeczeństwa; analizy procesów kształtujących środowisko; promowania wiedzy z zakresu ochrony przyrody.

10. Kształcenie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej

Treści kształcenia: Gatunki zwierząt gospodarskich i ich ewolucja. Pokrój zwierząt. Udomowienie, rasy, typy i kierunki użytkowania zwierząt gospodarskich. Znaczenie gospodarcze i ekonomiczne zwierząt i roślin. Programy hodowlane. Systemy utrzymywania zwierząt gospodarskich. Charakterystyka botaniczna wybranych gatunków roślin uprawnych i ich rozpoznawanie. Rejonizacja i technologia uprawy najważniejszych gatunków. Wymagania klimatyczne i glebowe roślin uprawnych. Stanowisko w zmianowaniu. Zabiegi pielęgnacyjne.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: rozumienia procesów warunkujących różnorodność biologiczną zwierząt gospodarskich i roślin uprawnych; rozumienia systemów chowu i utrzymania oraz organizacji hodowli zwierząt; rozumienia systemów uprawy roślin; stosowania nowoczesnych metod produkcji roślinnej i zwierzęcej w działalności gospodarczej.

11. Kształcenie w zakresie jakości surowców i produktów spożywczych

Treści kształcenia: Surowce pochodzenia roślinnego – podział, znaczenie gospodarcze, substancje odżywcze i nieodżywcze występujące w wybranych gatunkach roślin uprawnych. Substancje biologicznie czynne – znaczenie i możliwości wykorzystania. Surowce pochodzenia zwierzęcego. Nieprzetworzone i przetworzone surowce pochodzenia zwierzęcego – podział, znaczenie gospodarcze, przydatność konsumencka. Metody oceny surowców pochodzenia roślinnego i zwierzęcego.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: oceny wartości użytkowej i handlowej surowców roślinnych i zwierzęcych; oceny jakości roślinnych i zwierzęcych surowców i produktów spożywczych.

12. Kształcenie w zakresie żywienia człowieka

Treści kształcenia: Rola i znaczenie podstawowych składników pokarmowych. Metody oznaczania podstawowych składników pokarmowych. Przemiana materii i energii – metody badania, czynniki warunkujące procesy przemiany. Normy żywienia – podział i definicje. Planowanie i organizacja żywienia. Właściwości odżywcze produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Wymogi sanitarne i obowiązujące przepisy w organizacji żywienia zbiorowego.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: oceny stanu odżywienia; organizowania żywienia.    

IV. PRAKTYKI

Praktyki powinny trwać nie krócej niż 4 tygodnie.

Zasady i formę odbywania praktyk ustala jednostka uczelni prowadząca kształcenie.

V. INNE WYMAGANIA

1.      Programy nauczania powinny przewidywać zajęcia z zakresu wychowania fizycznego – w wymiarze 60 godzin, którym można przypisać do 2 punktów ECTS; języków obcych – w wymiarze 120 godzin, którym należy przypisać 5 punktów ECTS; technologii informacyjnej – w wymiarze 30 godzin, którym należy przypisać 2 punkty ECTS. Treści kształcenia w zakresie technologii informacyjnej: podstawy technik informatycznych, przetwarzanie tekstów, arkusze kalkulacyjne, bazy danych, grafika menedżerska i/lub prezentacyjna, usługi w sieciach informatycznych, pozyskiwanie i przetwarzanie informacji – powinny stanowić co najmniej odpowiednio dobrany podzbiór informacji zawartych w modułach wymaganych do uzyskania Europejskiego Certyfikatu Umiejętności Komputerowych (ECDL – European Computer Driving Licence).

2.      Programy nauczania powinny obejmować treści humanistyczne w szczególności z zakresu filozofii, socjologii i etyki, w wymiarze nie mniejszym niż 60 godzin, którym przypisać należy nie mniej niż 3 punkty ECTS.

3.      Programy nauczania powinny przewidywać zajęcia z zakresu ochrony własności intelektualnej, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii.

4.      Programy nauczania powinny obejmować wszystkie treści podstawowe oraz treści kierunkowe z co najmniej 8 zakresów kształcenia na studiach licencjackich lub co najmniej 10 zakresów kształcenia na studiach inżynierskich, w tym treści z zakresu: turystyki, rekreacji, geografii turystycznej, krajoznawstwa, obsługi ruchu turystycznego oraz ekonomiki turystyki i rekreacji w minimalnym wymiarze 30 godzin każdy z wymienionych zakresów kształcenia.

5.      Przynajmniej 50% zajęć powinny stanowić seminaria oraz ćwiczenia audytoryjne, projektowe lub terenowe.

6.      Na studiach licencjackich student otrzymuje 10 punktów ECTS za przygotowanie do egzaminu dyplomowego (w tym za przygotowanie pracy dyplomowej, jeśli przewiduje ją program nauczania).

7.      Na studiach inżynierskich student otrzymuje 15 punktów ECTS za przygotowanie pracy dyplomowej (projektu inżynierskiego) i przygotowanie do egzaminu dyplomowego.

ZALECENIA

1.      Wskazana jest znajomość języka angielskiego.

2.      Przy tworzeniu programów nauczania na studiach inżynierskich mogą być stosowane kryteria FEANI (Fédération Européenne d'Associations Nationales d'Ingénieurs).


Wywiad biznesowy, odgrywający w światowym biznesie kluczową rolę, w Polsce cierpi na brak profesjonalnej kadry. Z uwagi na zainteresowanie polskiego biznesu wyszkolonymi specjalistami w zakresie pozyskiwania i analizowania informacji, Akademia Leona Koźmińskiego, jako pierwsza w Polsce, wprowadziła na rynek nowy kierunek studiów podyplomowych „Strategiczny wywiad biznesowy”.
Prezydent podpisał oczekiwaną przez uczelnie, naukowców i studentów ustawę dotyczącą szkolnictwa wyższego. Nowe prawo wejdzie w życie 1 października 2014 roku. Wśród wielu ważnych zmian, jedna jest bardzo istotna dla zwiększania innowacyjności polskiej nauki.
Indie – to drugi po Europie Wschodniej – duży rynek, z którego polskie uczelnie mogą rekrutować studentów. Jak jednak dotrzeć do osób, których wiedza sprosta wymaganiom naszego systemu edukacji? Może w tym pomóc internetowa platforma egzaminacyjna zainicjowana w Indiach przez Indo-European Center działające przy Akademii Finansów i Biznesu Vistula w Warszawie.
Coraz więcej Europejczyków powinno posiadać dyplom ukończenia studiów wyższych. Stąd też UE określiła wspólny dla wszystkich krajów cel, którym jest zwiększenie do co najmniej 40% odsetka osób w wieku 30−34 lat posiadających wyższe wykształcenie.
Na UJ - jak podaje przedstawiciel uczelni Maciej Rogala - na studiach stacjonarnych uczelnia przygotowała 9046 miejsc, a liczba kandydatów wyniosła ponad 27 tys. Kandydaci mogli aplikować na dowolną liczbę kierunków, jednak warunek wniesienia opłaty rekrutacyjnej 75 zł za każdą rejestrację powoduje, że większość osób dokonuje przemyślanych wyborów (większość ubiega się o przyjęcie na maksymalnie trzy kierunki, choć zdarzają się pojedyncze osoby, które dokonują rejestracji na 12 kierunków).
Ruszyła kolejna edycja projektu edukacji ekonomicznej, stworzonego przez Forum Obywatelskiego Rozwoju w partnerstwie z Bankiem Zachodnim WBK.
Konkurs zorganizowany przez firmę MOVIDA towarzyszy akcji „Biało-czerwona” i potrwa do 09.09.2014 r.
11 – 20 września 2014 r.
Jesienny Kurs Naukowy No TECH without MECH
Różnorodne warsztaty, laboratoria, profesjonalne wykłady, wizyty w firmach związanych z branżą automotive - właśnie tak wyglądać będzie międzynarodowy Jesienny Kurs Naukowy “No TECH without MECH”, organizowany przez studentów z BEST Wrocław!
Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie zachęca do udziału w konkursie, w którym nagrodą jest indeks na studia podyplomowe. Aby wziąć udział w konkursie należy zebrać dwa kupony konkursowe z sierpniowego i/lub wrześniowego numeru miesięcznika SENS i odpowiedzieć na pytanie „Jakie wydarzenie ukształtowało Twoją osobowość? A może ktoś wpłynął znacząco na Twoje życie?". Konkurs trwa do 20 września 2014 roku.
Prezes stowarzyszenia fiakrów, wożących turystów do Morskiego Oka, Stanisław Chowaniec nie widzi innego ekologicznego transportu do Morskiego Oko jak transport konny. Jego zdaniem melex nie poradzi sobie w trudnych warunkach atmosferycznych. „Melex jest malutki i nadaje się na płytę lotniska lub pole golfowe, ale nie w góry. Gdyby na trasę wjechały meleksy, musielibyśmy zrezygnować z hodowanych przez nas koni. Koń musi być w ciągłym ruchu, aby zachować dobrą kondycję i swój dobry stan fizjologiczny” – argumentuje.
W Polsce, głównie na Podkarpaciu i w Małopolsce, żyje ponad 5 tys. koni huculskich, a 20 lat temu było ich tylko ok. 400. "Konie huculskie w naszym kraju są rasą zachowawczą objętą programem ochrony. Dzięki temu programowi na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat zostały one uratowane przed wyginięciem" - mówi Marek Gibała, dyrektor Okręgowego Związku Hodowców Koni w Rzeszowie.
Nową formę komunikacji odkryto podczas badań rzodkiewnika i pomidora oraz kanianki. Ta krewniaczka powoju jest pomarańczowym pnączem, dorastającym do metra wysokości. Nie ma typowych liści i nie prowadzi fotosyntezy, nie jest więc w stanie sama się odżywić. Radzi sobie jednak świetnie, wykorzystując sąsiadów. Kanianka owija się dookoła rosnących obok niej roślin, a do ich tkanki przewodzącej wprowadza specjalne ssawki, którymi pobiera substancje odżywcze. Pasożytnicza kanianka jest utrapieniem rolników - potrafi ona zagłuszyć całe pola upraw.
Szef to też człowiek, ale do dobrych kontaktów z nim warto przywiązać szczególną uwagę. Mogą się okazać kluczem do sukcesu zawodowego lub znacząco utrudnić funkcjonowanie w firmie. Zadbanie o nie powinno być jednym z naszych priorytetów. Ekspert portalu monsterpolska.pl radzi, jak rozmawiać z przełożonym, aby współpraca układała się pomyślnie i jakich zwrotów unikać, by nie narazić się na krytykę.
Na rynku pracy w branży inżynieryjnej od pewnego czasu obserwowany jest trend w kierunku większej specjalizacji w obrębie sprawowanych stanowisk. Sam tytuł inżyniera przestaje wystarczać. Zmienia się też sposób, w jaki inżynierowie poszukują pracy.
Ustalono, iż pracoholicy charakteryzują się specyficznymi cechami osobowości. Osiągają oni wysokie wyniki na skali ugodowości, neurotyzmu i otwartości na doświadczenie, co oznacza, że są skłonni do zachowań altruistycznych, skromni i ulegli, lecz jednocześnie impulsywni, nerwowi i pełni wrogości. Odznaczają się także dużą kreatywnością, zorientowaniem na działanie i otwartością na nowe bodźce.
W CV liczy się nie tylko Twoje doświadczenie zawodowe, kwalifikacje czy przebyte kursy i szkolenia. Możesz przykuć uwagę pracodawcy prezentując się w nim nie tylko jako dobry pracownik, ale i interesująca osoba, mająca swoje pasje i zainteresowania. Jak to zrobić? Poznaj porady ekspertów monsterpolska.pl.